Łódź

13 czerwca

Jan Paweł II podczas ośmiu podróży apostolskich do Ojczyzny jedyny raz gościł w Łodzi 13 czerwca 1987 r. W nocy poprzedzającej przybycie papieża wszystkie kościoły były otwarte dla wiernych – organizowano czuwania, a o północy odprawiano msze święte. Niemal dziewięciogodzinna wizyta rozpoczęła się od otwartego spotkania na płycie lotniska Lublinek (obecnie Port Lotniczy Łódź im. Władysława Reymonta), gdzie lecący z Częstochowy papieski helikopter wylądował o godz. 9.45. W powitaniu uczestniczyli przedstawiciele Kościoła z ordynariuszem diecezji Władysławem Ziółkiem na czele, reprezentacja władz miasta oraz delegacja dzieci pierwszokomunijnych.

Podczas nabożeństwa celebrowanego przez Jana Pawła II szczególny charakter miało przystąpienie 1500 dzieci do I Komunii Świętej oraz poświęcenie sztandaru Zarządu Regionu NSZZ „Solidarność” Ziemi Łódzkiej. Ponadto wiceprzewodniczący ZR Jerzy Kropiwnicki, mimo przeciwdziałania SB, wygłosił fragment modlitwy dotyczący ludzi pracy. Papieska homilia odwoływała się m.in. do wartości, jakie niesie małżeństwo i rodzina oraz obowiązku rodziców wychowania dzieci w miłości, tradycji, zrozumieniu i zaufaniu (Nasze dzisiejsze spotkanie związane z I Komunią Świętą waszych dzieci jest wielkim świętem chrześcijańskich rodzin. Zawsze tak było w naszej polskiej tradycji, która od tysiąca lat ukształtowała się na tej ziemi jako tradycja chrześcijańska. Rodzina zawsze była – i nadal pozostaje – tym środowiskiem, pierwszym i podstawowym, do którego Bóg przychodzi przez wielkie sakramenty naszej wiary, poczynając od chrztu świętego. […] Rodzino! Stań się tym, czym jesteś). W nabożeństwie, według różnych danych, miało uczestniczyć od 400 tys. do miliona wiernych.

Po zakończeniu mszy świętej orszak papieski ul. Dubois, Pabianicką i Piotrkowską dotarł do pałacu biskupiego przy ul. Worcella 1 (obecnie ks. Skorupki), a przejazdowi na całej trasie towarzyszyły dziesiątki tysięcy osób. Po obiedzie i przerwie na odpoczynek, w katedrze odbyło się spotkanie z przedstawicielami inteligencji twórczej i młodzieży akademickiej, podczas którego Jan Paweł II, w zaimprowizowanej formie, wspominał swoje kontakty z Łodzią w latach poprzednich.

Bezprecedensowym wydarzeniem był ostatni punkt papieskiej wizyty (po przejeździe ul. Piotrkowską, Mickiewicza, Kilińskiego i 8 Marca – obecnie Tymieckiego), tj. spotkanie z włókniarkami w ŁZPB im. Obrońców Pokoju „Uniontex”. W hali „C” zgromadziło się ponad tysiąc pracownic, a dyrekcja przedsiębiorstwa dążyła do nadania uroczystości świeckiego charakteru, odwołując się głównie do tematyki pokoju. Ojciec Święty mówił o trudnych warunkach egzystencji kobiet oraz konieczności godzenia pracy zawodowej z rolą matki (Nauka społeczna Kościoła przede wszystkim wysuwa żądanie, aby było w pełni docenione jako praca, to wszystko, co kobieta czyni w domu, cała działalność matki i wychowawczyni. To jest wielka praca. I ta wielka praca nie może być społecznie deprecjonowana, musi być dowartościowywana, jeśli społeczeństwo nie ma działać na własną szkodę. Z kolei zaś praca zawodowa kobiet musi być traktowana wszędzie i zawsze z wyraźnym odniesieniem do tego, co wynika z powołania kobiety jako żony i matki w rodzinie). Protesty łodzian wywołały trudności z nagłośnieniem, które ograniczyły możliwość wysłuchania słów papieża 12 tys. osób zgromadzonym na terenie zakładów, a zwłaszcza wcześniejsze odwołanie transmisji telewizyjnej. Po zakończeniu spotkania Jan Paweł II udał się na pobliski stadion „Włókniarza”, skąd ok. godz. 18.30 odleciał helikopterem do Warszawy. 

dr Sebastian Pilarski, Oddziałowe Archiwum IPN w Łodzi

 

Dokumenty cyfrowe